عشق جلوه ای از نور خدائیست که بر دل هرشخصی فرود خواهد آمد که ما انسانها  این عشق را روی این کره خاکی جستجو می کنیم ولی هرگز نمی یابیم....زیرا این عشق در  بلندای آسمانهاست و شایسته ذات الهیست.....

خدایم...

چگونه با تو سخن بگویم...؟

خدایم:

ای مونس لحظات تنهاییم...

نور عشقت و نور ایمانت را بر قلب من جاری کن تا بواسطه آن به آرامشی ابدی دست یابم.

خدایم...

می دانم که می شنوی.می بینی..سکوت دلم را...

خدایم...ای پناه لحظه هایم...

 خرده مگیر بر گناهانم زیرا که من خود شرمسارم ...

خدایم...

ذره ای خاکم در درگاه تو...مرا بسوی خود بازگردان...

خدایم...

 دیگر چیزی نخواهم گفت و چیزی نخواهم نوشت جز برای تو....

نوشته شده در تاریخ سه شنبه 2 شهریور 1389    | توسط: نیلوفر آبی    |    |
نظرات()